41
فصل سوم: دلايل روايى
1. «إقتَدَوا بالَّذَينِ مِنْ بَعْدِى أبي بكرٍ وَعمر» 1
« إقتدوا » فعل امر و مخاطبش همه مسلمانان است. بنابراين، حضرت على(ع) به پيروى از ابوبكر و عمر مأمور بود و شيخين از او برتر (افضل) و امام او بودند. اين روايت از مهمترين ادله اهلسنت بر توجيهپذيرى امامت شيخين است كه به استناد آن، اتفاق نظر شيخين را درباره چيزى حجت و سنت آن دو را واجب الاتباع و معتبر مىدانند؛ چنانكه در مباحث بسيارى به اين روايت استناد كردهاند.
پاسخ
سند اين حديث ضعيف است و بزرگانِ علماى اهلسنت، آشكارا بر ضعف اسنادش گواهى دادهاند. براى نمونه، مناوى در «فيض القدير» در شرح «جامع الصغير» به نقل از ابنحجر مىنويسد «اين حديث «عليل» است» و بزاز نيز همچون ابنحزم آن را صحيح نمىداند. 2 ترمذى با صراحت آن را تضعيف مىكند 3 و ابىجعفر العقيلى مىگويد: «اين حديث منكرى است و اساسى ندارد». 4