435آغاز و با شهادت «زيدبن‌على» فرزند امام سجاد (ع) در سال 122 قمرى و «يحيى‌بن‌زيد» در 612 قمرى ادامه يافت. اهل‌بيت عليهم السلام مظهر مظلوميت شدند. بنابراين يكى از دلايل آشكار نفوذ تشيع در جان مردم، صرف‌نظر از تقواى اهل‌بيت عليهم السلام ، مظلوميت ايشان بود به‌طورى‌كه حادثه شهادت «زيد» و فرزندش يحيى، خراسان را به‌سوى بنى‌هاشم سوق داد. 1 عباسيان از اين فرصت استفاده كردند و با كمك خراسانيان، به خلافت امويان، خاتمه دادند.
سكونتِ قبايلِ عرب هواخواه اهل‌بيت عليهم السلام ، پس از فتوحات در ايران
«يعقوبى» درباره مهاجرت و سكونت اعراب در شهرهاى ايران، مى‌نويسد:
در تمامى شهرهاى خراسان، اقوام عرب از قبايل «ربيعه»، «مُضر» و نيز قبايل يمنى، حضور دارند مگر «اشنه» (از شهرهاى آذربايجان) كه از مجاورت با عرب‌ها خوددارى مى‌كردند. بيشتر مردم قم، عرب‌هاى قبيله «مذحج» و بعد از آن، اشعرى‌ها هستند... در «فريدن» و منطقه «جرمقاسان» (گلپايگان) در اطراف اصفهان، مردمى از عجمان و نيز قومى از عرب از قبيله همدان زندگى مى‌كنند... اهالى «رى» مخلوطى از عرب و عجم‌اند... «عبدالقيس»، در خراسان نيز حضور داشتند. 2
«بلاذرى» نقل مى‌كند: «در سپاه «قتيبةبن‌مسلم باهلى» (از فرماندهان و فاتحان عصر اموى در شرق قلمرو خلافت) چهار هزار از «عبدالقيس» شركت داشتند. بنابر گزارشى، اعضاى اين قبيله در برخى مناطق جنوبى ايران نيز، سكونت داشتند. 3 قابل ذكر است كه اين قبيله، گرايش‌هاى شيعى شديدى داشتند. اشعريان، از ديگر قبايل ساكن در ايران، با گرايش‌هاى