434اهلبيت عليهم السلام بودند، در آشنا ساختن و انتشار تشيع در مناطق مختلف ايران و ديگر سرزمينهاى اسلامى سهمى مهم داشتند. زيرا نقل فضايل و مناقب اهلبيت عليهم السلام يكى از راههاى آشنايى مردم با اهلبيت عليهم السلام بود.
علاوه بر موارد مذكور، در دوره عباسيان، برخى از ياران اهلبيت عليهم السلام در دستگاه خلافت به مناصب و مقامهاى رده بالايى چون وزارت رسيدند و مسلّما در حد توان خود، در آشنا ساختن مردم با اهلبيت عليهم السلام نقش داشتند، چنانكه برخى منابع، از ابناشعث خزاعى، وزير منصور عباسى (حك: 36 - 158 ق)، «ابوعبداللّه يعقوببنداود» (م 187 ق) وزير مهدى (حك: 158 - 159 ق) و از شيعيان زيدى، 1 «علىبنيقطين» (م182 ق) و «جعفربناشعث خزاعى» وزير هارون (حك: 170 - 193 ق) و «جعفربنمحمود اسكافى»، وزير معتز و مهتدى ياد كردهاند.
محبوبيت اهلبيت عليهم السلام
محبوبيت آنان در وهله نخست، مسبوق به خويشاوندى و پيوند نزديك آنها با رسول خدا (ص) بود چراكه اهلبيت عليهم السلام ذريه آن حضرت محسوب مىشدند و دوم اينكه رواياتى در فضائل ايشان از پيامبر (ص) رسيده بود، آنان را نزد مردم محبوب مىكرد. 2افزون بر محبوبيت، مظلوميت اهلبيت نيز سبب هواخواهى آنان مىشد. ظلمهايى كه در حق اهلبيت، اعمال شد علويان را مظهر مظلوميت كرد و وقتى مردم اين ستمها را در حق آنها ديدند، به ايشان متمايل شدند. اين مظلوميتها به بهترين شكل در اشعارى كه شعراى شيعه سرودهاند، آشكار است. 3مظلوميت اهلبيت عليهم السلام با واقعه هولناك كربلا