429بنىهاشم كه به «يوم الانذار» شهرت دارد، استناد مىكند كه فرمود: «اين، برادر، وارث، وزير، وصى و جانشين من بين شماست، حرف او را بشنويد و اطاعتش كنيد». 1 ديگر نويسنده شيعى، «محمدحسين زين عاملى» معتقد است كه در ميان صحابه رسول الله (ص) اين چهار نفر، شيعه على (ع) بودند: «ابوذر غفارى»، «سلمان فارسى»، «مقدادبناسود» و «عماربنياسر». 2 از منظر «عبدالله نعمه» نيز شيعه چونان يك مذهب در «سقيفه»، بروز كرد، اما به صورت يك قضيه در عهد پيامبر (ص) زاده شد. 3
«نوبختى» و «قمى» از جمله كسانى هستند كه از حضور جريانى در زمان پيامبر (ص) با عنوان «شيعه» ياد مىكند و آن را اولين فرقه اسلامى مىدانند. 4 كسانىكه از چنين نظريه و نگرشى دفاع مىكنند بر اين باورند كه قدمت تشيع با قدمت اسلام است. 5 صاحبان اين ديدگاه، معتقدند كه تشيع چونان يك جريان اصيل و بهمعناى اعتقاد به امامت و رهبرى منصوص علي (ع) نه تنها همزاد اسلام، بلكه جزئى از رسالت پيامآور آن بود. 6 حجاز نخستين سرزمينى بود كه درخت تشيع در آن كاشته شد و به بار نشست. 7