314عصمت (از گناه و عدالت) نمى‌شماريم. صحابه از اين نظر، مانند ديگران هستند كه در ميانشان افراد عادل هم وجود دارد. بزرگان، عالمان و اولياء هم در بين صحابه هستند، همچنين در بين آنان سركشانى نيز يافت مى‌شوند كه گناهكار و منافق هستند و نيز در بين صحابه، افراد مجهول الحال هم هست.
ما به عادلان ايشان تمسك مى‌جوييم و در دنيا و آخرت آنان را دوست مى‌داريم؛ اما كسانى‌كه بر وصى رسول خدا (ص) و برادر وى سركشى كردند و نيز ديگر صحابه گناهكار، مانند فرزند هند جگرخوار، فرزند «نابغه»، فرزند «زرقاء»، «ابن عقبة»، «ابن ارطاة» و امثال ايشان، گرامى نيستند و هيچ ارزشى ندارند. همچنين كسى‌كه حال او مجهول است، درباره‌اش حكمى نمى‌دهيم تا وضعيت وى معلوم گردد. 1
نظر اهل سنت درباره صحابه
نظر اهل سنت درباره صحابه مشهور است. اهل تسنن همه صحابه را عادل، بهشتى و جزء اولياى الهى و برترين مخلوقات بعد از پيامبران مى‌دانند.
قرطبى مى‌نويسد: «همه صحابه عادل‌اند و از اولياى الهى و برگزيدگان او و برترين مردم بعد از انبيا و رسل!» 2
اين نظر، مذهب اهل سنت است كه همه امامان اين امت به آن اعتقاد داشته‌اند! البته بهتر است در ابتدا تعريف اهل تسنن را درباره صحابه بدانيم:
«بخارى» در تعريف صحابه مى‌گويد :
وَمَنْ صَحِبَ النبي صلى الله عليه وسلم أو رَآهُ من الْمُسْلِمِينَ فَهُوَ من أَصْحَابِهِ 3؛