273دوم اينكه گفته شود: مستثنامنه، «مكان» است و مراد روايت آن است كه جز براى ديدن سه مسجد، بار سفر بستن به هيچ مكانى جايز نيست. طبق اين برداشت، هر سفرى، حرام است، اگرچه به قصد زيارت نباشد.
از اين دو احتمال، احتمال اول، پذيرفتنى است؛ زيرا بنابر احتمال دوم، فرد مسلمان هيچگاه نبايد سفر كند، نه براى تحصيل و تجارت و زيارت، بلكه سفر، فقط براى ديدن سه مسجد، مجاز است.
ازاينرو، برداشت وهابيان از روايت، مخدوش و باطل است. افزون بر اينكه، بنابر رواياتى كه خواهد آمد، سفر براى زيارت قبر پيامبر (ص) ، سفارش خود آن حضرت است.
نقد و بررسى دليل دوم
بيان شد كه ابنتيميه و پيروان او، حركت به قصد زيارت (قبر رسول خدا (ص) و پيشوايان) را خلاف اجماع مىدانند. اين مدعا به دور از حقيقت است و انديشمندان اسلامى ساير مذاهب، حتى فقهاى حنبلى، قصد زيارت رسول خدا (ص) و مشاهد ديگر را مستحب مىدانند. در اينجا لازم است در دو مقام بحث شود. مقام اول، در جواز زيارت قبور بهطور عموم و مقام دوم، دراستحباب زيارت قبر نبى مكرم اسلام (ص) .
مقام اول: زيارت قبور
دليل بر بدعت بودنِ عمل، آن است كه در قرآن يا سنت از آن سخن نرفته باشد، حال آنكه جواز زيارت قبور، در قرآن و روايات آمده است.
زيارت قبور در قرآن
خداوند در قرآن خطاب به رسولش مىفرمايد:
وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ ؛ (توبه: 84)