258(مائده: 35)
در اين آيه مصداق وسيله مشخص نشده است، بنابراين مسلمان مىتواند به انواع وسايل عبادى توسل جويد. يكى از راههاى رسيدن به خدا بخشش گناهان و تقرب به او توسل جستن به رسول خدا (ص) است؛ زيرا خداوند چنين دستور داده است:
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً . (نساء: 64)
و اگر آنان هنگامىكه به خود ستم كردند (از راه خود برگشته و) نزد تو مىآمدند و از خداوند مغفرت مىخواستند و پيامبر هم براى آنان استغفار مىكرد، قطعاً خداوند را توبهپذير و مهربان مىيافتند.
خداوند در آيهاى ديگر، كسانى را كه خود را نيازمند دعاى رسول خدا (ص) و طلب استغفار ايشان نمىدانند، منافق ناميده است.
وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمْ تَعٰالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ . (منافقون: 5)
و چون به آنها گفته شود: نزد پيامبر بياييد تا براى شما از خداوند طلب عفو و بخشش كند، سرشان را به علامت نفى و انكار تكان مىدهند و آنها را مىبينى كه با تكبر از اين دعوت روى برمىگردانند.
از اينرو، مسلمانان، به پيامبر (ص) و اهلبيت عليهم السلام توسل مىجويند. اما هيچ مسلمانى آنها را در كنار خدا نمىپرستد و هيچ كس نمىتواند ادعا كند كه گناهى مرتكب نشده است و نياز به شفاعت پيامبر (ص) ندارد. هر مسلمانى خود را خطا كار مىداند و هنگامى كه با آرامگاه مقدس رسول خدا (ص) مواجه مىشود پس از سلام و اداى احترام، ايشان را واسطه قرار مىدهد و طلب شفاعت مىكند.
بنابراين، وهابيان با ادعاى خود به رسول خدا (ص) توهين مىكنند و چون خودشان