76صبر نكرد تا اينكه خنجرى را برداشت و در شكم او فرو برد. آنگاه بر روى او افتاد و كارش را تمام كرد. رسول خدا(ص)فرمود: گواهى مىدهم كه خون او هدر است. 1
ابن حزم نقل كرده است:
كان رجل يشتم النبىّ(ص). فقال النبىّ(ص): من يكفينى عدوا لى؟ فقال خالدابن وليد: أنا، فبعثه النبىّ(ص)فقتله.
2
مردى بود كه به پيامبر(ص)دشنام مىداد. حضرت فرمود: چه كسى مرا در مورد دشمنم كفايت مىكند؟ خالد بنوليد گفت: من. حضرت او را براى اين كار فرستاد و خالد نيز او را به قتل رساند.
حاكم نيشابورى به سندشاز ابوبرزه اسلمى نقل كرده است كه گفت:
اغلظ رجللأبىبكر فقلت: يا خليفة رسول الله! ألا اقتله؟ فقال: ليسهذا الاّ لمن شتم النبىّ(ص).
3
مردى به ابوبكر دشنام داد. من گفتم: اى خليفه رسول خدا! اجازه مىدهى او را بكشم؟ او گفت: حكم قتل مخصوص كسى است كه رسول خدا(ص)را دشنام دهد.
از ابوهريره نقل شده است كه گفت: «لايقتل احد بسبّ احد الاّ بسبّ النبىّ(ص)» 4؛«كسى براى دشنام دادن شخصى كشته نمىشود، مگر، براى دشنام به پيامبر(ص)».
6. دشمنى با اهل بيت (عليهم السلام)
علماى شيعه معتقد به كفر نواصب هستند؛ آيتالله العظمى خويى مىفرمايد:
و آنان همان فرقۀ ملعونهاى هستند كه عداوت و دشمنى را در پيش گرفته و اظهار دشمنى نسبت به اهل بيت(عليهم السلام)نمودهاند؛ همانند معاويه