75هركس مرا دشنام مى‌دهد، به قتل برساند و بر سلطان واجب است هرگاه خبر به او رسيد، دشنام دهندۀ مرا به قتل برساند.

همچنين به سندش از امام باقر(ع)نقل كرده است كه فرمود:

مردى‌از قبيله هذيل، هميشه رسول خدا(ص)را دشنام مى‌داد.خبر آن به رسول خدا(ص)رسيد. حضرت فرمود: چه‌كسى است كه از عهده او برآيد؟ دو نفر ازانصار گفتند: ما اى رسول خدا(ص). آنها حركت كردندو به منطقه او رسيدند و دنبال او را گرفته‌و درحالى‌كه گوسفندانش را مى‌چراند يافتند. او گفت: شماچه كسانى هستيد و اسم شما چيست؟ آن دو گفتند:تو فلان شخص هستى؟ گفت: آرى. آن دو پايين آمده‌و او را به قتل رساندند. محمد بن‌مسلم مى‌گويد:به امام باقر(ع)عرض كردم: اگر الآن كسى پيامبر(ص)را سب نمود كشته مى‌شود؟ حضرت فرمود: اگر بر جان‌خودت خوف ندارى او را به قتل برسان. ¹

د) روايات اهل سنت

از امام على(ع)نقل شده كه فرمود:

انّ يهودية كانت تشتم النبىّ(ص)و تقع فيه فخنقهارجل حتى ماتت، فابطل رسول الله(ص)دمها. ²

زنى يهودى‌هميشه پيامبر(ص)را دشنام مى‌داد و متعرض حضرت مى‌شد.مردى گلوى او را چنان فشار داد تا او راكشت. رسول خدا(ص)خون او را حلال كرد.

حاكم نيشابورى به سندش از ابن‌عباس نقل كرده است كه گفت:

مردى را كنيزى بود كه از او دو فرزند همانند دو گوهر داشت. آن زن، هميشه پيامبر(ص)را دشنام مى‌داد و هر چه او را از اين كار نهى كردند و بازداشتند، دست برنمى‌داشت. يك شب متعرض پيامبر(ص)شد و آن مرد