70خداوند سبحان است - جز آنكه اين عقيده‌موضوعيتى براى حكم به كفر ملتزم شونده به آن نيست... . ¹

طحاوى در شرح «اسلام» مى‌گويد: «وهو بين‌الغلو والتقصير» ²؛«اسلام بين غلو و تقصير است».

ابن ابى‌العز حنفى‌مى‌گويد:«وقد ذم‌الله تعالى الغلو فى الدين ونهى عنه» ³؛«خداوند متعال غلو دردين رانكوهش كرده واز آن نهى نموده است».

4. قول به جسميت بارى تعالى

آيت‌الله العظمى خويي(ره)مى‌فرمايد:

آنان بر دوطايفه‌اند؛ زيرا برخى از آنان ادعا مى‌كنند كه‌خداوند سبحان حقيقتاً جسم است؛ همانند ديگر اجسام و داراى‌دست و پا است جز آنكه او خالق غيرش وايجاد كننده اجسام است و كسى كه چنين مى‌گويد؛اگر ملتزم به لازمه آن از حدوث و احتياج به‌فضا و مكان و نفى قديم بودن باشد، در حكم‌به كفر و نجاستش اشكالى نيست؛ زيرا او منكروجود خداوند سبحان است، ولى اگر ملتزم به آن نباشدبلكه معتقد به قديم بودن خداوند متعال است و احتياج‌او را انكار مى‌كند، دليلى بر كفر و نجاست‌او نيست، گرچه اعتقاد او باطل و بى‌اساس است‌و برخى از آنان ادعا مى‌كنند كه خداوند متعال‌جسم است؛ ولى نه مانند ديگر اجسام؛ همان‌گونه‌كه‌وارد شده، او شيء است نه مانند ديگر اشياء ولذا او قديم است و غيرمحتاج و مثل اين عقيده‌كفر و نجاست را به‌دنبال ندارد؛ ولى مستلزم كفربودنش به‌جهت اينكه او منكر ضرورى است - چون‌جسم نبودن خدا ضرورى است- مبتنى بر اختلافى است‌كه گذشت و آن اينكه آيا انكار ضرورى به‌طورمطلق مستلزم كفر است يا