51
منتقدان تكفيرىهاى اعتقادى
همچنانكه گذشت، يكى از فرقههايى كه مقابل اكثر مسلمانان قرار گرفته، فرقهاى انحرافى موسوم به وهابيت است كه در قرن دوازدهم، محمدبن عبدالوهاب بن سليمان نجدى آن را بنا نهاد. وى با ادعاى احياى توحيد و سلفىگرى، همان عقايد و افكار ابنتيميه را در شبه جزيره عربستان پياده كرد و آل سعود نيز مجرى افكار او شدند. آنها مسلمانانى را كه با برداشت آنان از دين مخالف بودند، كافر مىدانستند و به همين بهانه، به قتل و چپاول اموال مسلمانان اطراف نجد و ديگر مناطق سرزمين حجاز پرداختند و توانستند با اين حربه و با كمك باديهنشينان جنگجو، بر كل سرزمين حجاز مسلط شوند و سرزمين واحدى را به نام خاندانى از درعيه نامگذارى كنند و از آن پس، اين سرزمين وسيع، به عربستان سعودى معروف شد. اين فرقه بهدليل انديشه افراطى و تكفيرى، از همان آغاز مورد مخالفت و تهاجم انديشمندان مذاهب اسلامى قرار گرفت كه به برخى از آنان اشاره مىشود.
1.شيخ احمد زينى دحلان
او مىگويد:
بسيارى از اساتيد محمدبنعبدالوهاب در مدينه مىگفتند: «زود است كه اين مرد گمراه شود و خداوند به واسطه او كسانى را كه از خودش دور كرده و شقى نموده گمراه كند» و پيشبينى آنها به وقوع پيوست. محمدبنعبدالوهاب گمان كرده بود كه مقصودش از اين مذهبى كه اختراع كرده، توحيد خالص و بيزارى و دورى از شرك است و اينكه مردم از ششصد سال پيش مشرك بودهاند و او بوده كه دينشان را تجديد