30و) تكفير منكران محدوديت خدا

ابن‌تيميه مى‌گويد:

فهذا كلّه و ما اشبهه شواهد و دلائل على الحدّ و من لم يعترف به فقد كفر بتنزيل الله و جحد آيات الله. ¹

پس تمام اين ادله و آنچه شبيه آن است شواهد و دلايلى بر محدود بودن خداست و هركس كه به آن اعتراف نكند، به تنزيل خداوند متعال كفر ورزيده و آيات الهى را انكار كرده است.

ز) تكفير كسى كه به زيارت قبر پيامبر(ص)مى‌رود

ابن‌تيميه مى‌گويد: «لايقصد السفر الى قبر النبىّ (ص) دون المسجد الاّ جاهل‌او كافر» ²؛«قصد مسافرت به سوى قبر پيامبر(ص)، نه مسجد او، را به جز جاهل يا كافر نمى‌كند».

اظهار ندامت ابن تيميه در آخر عمر

وى كه سردمدار تكفير بود و وهابيان او را پيشواى خود مى‌دانند، اواخر عمرش از اشتباه خود بازگشت. ذهبى مى‌گويد:

از اشعرى، جمله عجيبى ديدم كه ثابت است و آن‌را بيهقى روايت نموده كه از ابوحزم عبدرى شنيدم كه‌گفت از زاهربن‌احمد سرخسى شنيدم كه مى‌گفت:چون هنگام مرگ ابوالحسن اشعرى در خانه‌ام در بغدادفرارسيد، مرا خواست. من نزد او رفتم. او گفت:بر من گواهى بده كه هرگز شخصى از اهل قبله‌را تكفير نمى‌كنم؛ زيرا همه اشاره به يك معبوددارند و اينها همه اختلاف عبارات است.

من مى‌گويم:رأى من نيز همين است و همچنين استاد ما ابن‌تيميه در اواخر عمر خود مى‌گفت: من هيچ يك‌از افراد اين امّت را تكفير نمى‌كنم؛ زيرا