127
3. علامه بوطى و ابن‌تيميه
او درباره ابن‌تيميه مى‌گويد:
وها قد رأينا انّ ابن تيمية لم يبال ان يخالف السلف كلّهم ممثّلين في أصحاب مالك وأحمد والشافعي وأبي‌حنيفة... .
1
ما مشاهده كرديم كه ابن‌تيميه هيچ ابايى نداشت كه با تمام سلف از اصحاب مالك و احمد و شافعى و ابوحنيفه به مخالفت پردازد... .
4. مقابله با تندروى‌ها
از كارهاى مثبت بوطى، پى‌گيرى حوادث روز و تحليل آنها و مقابله با انحراف‌هاى فكرى جامعه و پشتيبانى از خط اعتدال بود. ازاين‌رو، با گروه‌هاى سلفى جهادى تكفيرى به شدت مقابله كرده و آنها را به چالش مى‌كشاند و با كسانى كه درصدد رسيدن به حكومت از راه زور و قتل و خون‌ريزى بودند، مخالفت كرده و كتابى را با نام «الجهاد و متى يجب؟» تدوين كرد و به بحث از تكفير حاكم و مجتمع پرداخت.
5. نقد وهابيت
او مى‌گويد:
حركت وهابيت به جهت تأسيس دولت مستقل در نجد و حجاز و جدايى از آستانه مركز خلافت و تمام شدن تابعيت دولت عثمانى و لغو اعتراف به آن تأسيس شد. وهابيان وارد معركه استقلال شده و بر ضد وجود دولت عثمانى در سرزمين جزيرةالعرب وارد جنگ‌ها شده و خون‌ريزى نموده و از هر دو طرف، خون‌هايى بر زمين ريخته شد و نمى‌دانم كدامين جرمى شنيع‌تر از خروج بر جماعت و جدايى از خليفه است. درحالى‌كه، علما اجماع كرده‌اند بر اينكه ضربه‌اى ريشه‌دارتر و