74حكمتش اين است كه با توجه به حضور همزمان زنان و مردان در حال سعى، دويدن بانوان گاهى موجب تحريك مردان مىشود و تأثير منفى بر فضاى معنوى سعى صفا و مروه مىگذارد.
6. سعى بين صفا و مروه، حركت بين خوف و رجا (ترس و اميد) است؛ يعنى انسانِ سعىكننده از طرفى به رحمت و آمرزش الهى اميد دارد و از طرف ديگر، از عملكرد گذشته و حسابرسى و عذاب الهى هراسان است. «شبلى» از امام سجاد(ع) نقل مىكند كه حضرت فرمود: «آيا [در صفا و مروه] نيت كردى كه تو بين خوف و رجايى؟» گفت: «نه». حضرت فرمود: «پس سعى صفا و مروه نكردهاى». 1
آيتالله جوادى در اينباره مىنويسد: «مؤمن همواره بين خوف و رجا به سر مىبرد؛ گرچه شدت و ضعف آن دو در مقاطع مختلف زندگى او متفاوت است و اين سرّ در سعى بين صفا و مروه جلوهگر است». 2
7. با حركت به سوى صفا، گام جاى گام رسولالله(ص) مىنهيم و او را الگوى خويش قرار مىدهيم.
امام صادق(ع) درباره آداب سعى فرمود: «براى حركت به سوى صفا و مروه از در مقابل حجرالاسود خارج شويد كه پيامبر(ص) از آن خارج مىشد». 3
8. با آرامش و وقار به سوى صفا حركت كنيد 4 و شتاب نورزيد. شايد
حكمتش آن باشد كه آرامش و سنگينى در حركت، زمينهساز