616. در هنگام دعا، نامهاى نيكوى خدا را به زبان جارى سازيد كه در استجابت دعاى شما مؤثر است.
اعمال حج از نشانههاى الهى
ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعٰائِرَ اللّٰهِ فَإِنَّهٰا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ* لَكُمْ فِيهٰا مَنٰافِعُ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهٰا إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ (حج: 32 و 33)
اين [اعمال حج است]؛ و كسانى كه نشانههاى خدا را بزرگ مىشمارند، در واقع، اين [كار آنان حاكى] از خود نگهدارى دلهاست * براى شما در آن [نشانههاى خدا و قربانى]، تا سرآمدى معين، سودهايى است؛ سپس محل [و زمان] آن [قربانى كنار] خانه باستانى [كعبه] است.
نكتهها و اشارهها
1. واژه «شَعائِر» جمع «شعيرة» به معناى علامت و نشانه است كه شامل برنامههاى كلى الهى، از جمله اعمال حج مىشود كه انسان را به ياد خدا و عظمت دين او مىاندازد. برخى آيات قرآن، شتر قربانى حج و صفا و مروه را از شعارهاى الهى شمردهاند. 1
2. بزرگداشت نشانههاى الهى، نشانه تقواى دل است. البته بزرگداشت اين نشانهها آن است كه انسان، موقعيت اين شعارها را در افكار و اذهان عمومى بالا ببرد و آنچه درخور احترام و عظمت آنهاست، بهجاى آورد. 2