48 حضرت ابراهيم(ع)، بعد از بناى خانه خدا اعلام كرد و مردم جهان را براى طواف، به اين مكان مقدس دعوت نمود.
حج همان عبادتى است كه اميرمؤمنان على(ع) آن را پرچم و شعار مهم اسلام مىنامد و در وصيت خويش مىفرمايد: «خدا را خدا را درباره خانه خدا، تا هستيد آن را خالى مگذاريد؛ زيرا اگر كعبه خلوت شود، مهلت داده نمىشويد». 1
به سبب همين اهميت است كه در پايان آيه، تأكيد شده است كه تقوا پيشه كنيد و درباره حج كوتاهى نكنيد و از عقاب شديد پروردگار بترسيد.
3. هر يك از مراسم حج، زندهكننده خاطرهاى تاريخى و كنايه و اشارهاى به مسائل اخلاقى و اجتماعى است كه در آيات بعد و نيز در سوره حج به آنها اشاره خواهيم كرد.
4. يكى از اعمال حج تراشيدن موى سر است كه بايد قبل از كشتن قربانى انجام گيرد؛ مگر آنكه براى شخصى، مانعى مثل بيمارى پيش آيد كه در اين صورت پيش از موقع، سرخود را مىتراشد.
5. براى تراشيدن سر قبل از موقع، لازم است كفاره بدهد. اين كفاره مىتواند سه روز روزه يا غذا دادن به شش فقير و يا كشتن گوسفندى باشد.
6. كسى كه مانعش، بيمارى يا ترس از دشمن است، پس از بهبودى يا برطرف شدن ترس، براى بهجا آوردن حج تمتع، بايد به اندازه توانايىاش، شتر، گاو يا گوسفند قربانى كند و اگر قربانى پيدا نشد يا توان مالى مناسب نداشت، سه روز در ايام حج (روز هفتم، هشتم و نهم ذىالحجه) و هفت روز پس از بازگشت از حج، يعنى ده روز كامل، روزه بدارد.