1662. در اصطلاح قرآن، مباهله به معناى نفرين كردن به يكديگر است؛ 1 يعنى چند نفر كه درباره مسئله مهم مذهبى اختلاف دارند، در يك محل جمع شوند و به درگاه خدا تضرع كنند و از او بخواهند كه دروغگو را لعنت و مجازات كند.
3. جريان مباهله پيامبر(ص) با مسيحيان نجران، نشانه ايمان و راستى دعوت ايشان بود. اگر كسى به كار و دعوت خود و نتيجه مباهله ايمان نداشته باشد، اقدام به اين كار نمىكند؛ چراكه اگر دعاى او به اجابت نرسد و مخالفان در همان صحنه به مجازات الهى گرفتار نشوند، نتيجهاى جز رسوايى نخواهد داشت. ازاينروست كه گفتهاند جريان مباهله يكى از نشانههاى صدق دعوت پيامبر(ص) است.
4. مفسران و محدثان شيعه و اهل سنت تصريح كردهاند كه آيه مباهله در حق اهلبيت پيامبر(ص) نازل شده است؛ يعنى مقصود از واژه «فرزندان ما»، حسن و حسين(عليهما السلام)، و مقصود از واژه «زنان ما»، فاطمه3، و مقصود از «جانهاى ما»، همان على(ع) است 2 و در اين مورد روايات فراوانى نقل شده است. 3