85ريا و تظاهر آنى و آتى را در اين قصد راه دهد. اساساً قصد و نيت هر عملى، روح و معيار ارزشيابى آن است و در روز قيامت تنها عمل، ملاك پاداش نيست، بلكه خلوص نيت آن را لايق پاداش مى‌كند. از رسول گرامى اسلام روايت شده است كه فرمود:

إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَ لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى الله وَ رَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى الله وَ رَسُولِهِ وَ مَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ. ¹

ارزش اعمال آدمى به نيات او مربوط است و عوائد و فوايد اعمال او به نيت او منوط و وابسته است. اگر كسى از وادى هدف‌هاى نفسانى هجرت كند و راه وصل به رضاى خدا و رسولش را درپى گيرد، در حقيقت به‌سوى رضاى خدا و رسول او كوچ و هجرت كرده است، ولى اگر هجرت او به سوى دنيا انجام گيرد، به دنيايى كه مى‌خواهد از منافع آن بهره‌مند شود و يا مى‌خواهد به اشباع دامن خود برسد و تمايلات نفسانى خود را ارضاء كند و ازدواج كند، بايد گفت هجرت او به همان هدف‌هاى فرومايه تنزل خواهد يافت.

و نيز فرمود:

نِيَّةُ الْمُؤْمِنِ خَيْرٌ مِنْ عَمَلِهِ وَ نِيَّةُ الْكَافِرِ شَرٌّ مِنْ عَمَلِهِ وَ كُلُّ عَامِلٍ يَعْمَلُ عَلَى نِيَّتِهِ ²

نيت مؤمن از عمل او بهتر و نيت كافر از عمل او بدتر است و هر كسى بر حسب نيت خود عمل كند و رفتار و كردار خويش را بر پايه آن تنظيم مى‌نمايد.