77خويش است. شصت رحمت براى طوافكنندگان، چهل رحمت براى نمازگزاران و بيست رحمت براى نگاهكنندگان. 1
امام صادق(ع) در اين باره فرمود: «هركس با معرفت به كعبه بنگرد و حق و حرمت ما را همانگونه بشناسد كه حق و حرمت كعبه را مىشناسد، خداوند گناهانش را مىآمرزد و او را در برابر اندوه دنيا و آخرت، كفايت مىكند». 2
5. ميقات
گرچه تمام زمانها و مكانها، زمان و مكان هجرت به سوى پروردگار است، ولى نسيم فيوضات رحمانى و عطر عنايات ربانى، براساس حكمت الهى در زمان و مكان خاصى وزيدن مىگيرد. بارقه حج نيز از ابر رحمت حق در زمان و مكان ويژهاى وزيدن مىگيرد كه آن ميقات است. امام صادق(ع) مىفرمايد:
«مِنْ تَمامِ الحَجِّ أَنْ يحْرِمَ مِنَ الْمَواقيت» 3؛ «احرام از مكانهاى مخصوص كه در اصطلاح حج مواقيت ناميده مىشود، از عواملى است كه حج بدان تمام مىشود و بدون آن ناقص است».
ميقات مكانى است كه شعاع فيض پروردگار، مستقيماً آن را فرا گرفته است، همانگونه كه ماه حج گذرگاه خاص نسيم رحمانى است. اراده الهى به ميقات كه در احكام آن تجلى يافته است؛ يعنى بنده ابتدا با بريدن از همه تعلقات و مظاهر دنيايى و تحريم هرچه غير خداست، خود را به