63 خود را به كمك فرزندش انجام داد. اسماعيل(ع) با شنيدن مأموريت پدر گفت: «امر خداوند كارساز خود را اجرا كن و من نيز با تو در اين كار بزرگ به هميارى برمىخيزم». حضرت على(ع) مىفرمايد:
خداوند به ابراهيم وحى كرد كه در زمين، خانهاى برايم بساز كه در آن، عبادت شوم. ابراهيم بنّايى مىكرد و اسماعيل به او سنگ مىداد و پايهها را به سوى او بالا مىبرد و چون به محل حجرالاسود رسيد به اسماعيل گفت: براى اينجا هم سنگ بده. اسماعيل سنگ نيافت و متوقف شد. ابراهيم گفت: برو پيدا كن. اسماعيل رفت تا بيابد كه جبرئيل برايش حجرالاسود را آورد. اسماعيل آمد، در حالىكه ابراهيم حجرالاسود را در جايش نهاده بود. پرسيد: اين را كه آورد؟ پاسخ داد: كسىكه به ساختنِ تو تكيه نكرده است. 1
در روايتى ديگر آمده است:
ابراهيم ساخت خانه خدا را برعهده گرفت و اسماعيل سنگ و گل مىآورد و در اختيار او مىگذاشت. آنگاه به اسماعيل گفت: «سنگ زيبايى را بياور تا آن را بر ركن قرار دهم و اين سنگ نشانهاى براى مردم براى مبدأ طواف آنها باشد». جبرائيل، اسماعيل را به حجرالاسود رهنمون ساخت و او سنگ را برگرفت و به كمك هم، در جاى خود گذاشتند، آنگاه كه بناى كعبه را بالا مىبردند، همواره اين دعا را مىخواندند: (رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ) (بقره:127). 2
وقتى بناى كعبه با معمارى ابراهيم(ع) و همكارى اسماعيل(ع) بالا رفت،