64ابراهيم سالمند از بالا بردن سنگ احساس ناتوانى كرد، بر روى سنگى كه آن را به نام مقام ابراهيم مى‌شناسيم، پاى مى‌نهاد و وقتى ناحيه‌اى از ديوار به پايان مى‌رسيد، اين سنگ از آن ناحيه به ناحيه ديگر جابه‌جا مى‌شد و ابراهيم بر روى آن مى‌ايستاد و ديوار آن ناحيه را سنگ‌چين مى‌كرد و بدين‌سان سنگ جابه‌جا مى‌گشت، تا بناى ديوارهاى اطراف آن به پايان برسد. ¹ خانه خدا مدتى برپا بود تا آنكه ويران شد، «عمالقه» آن را ساختند، مدتى پايدار بود تا آنكه خراب شد، «جُرهُم» آن را بنا كردند، باز هم ويران شد و قريش آن را دوباره ساختند. ²

قرآن كريم اشارتى به بناى كعبه دارد، آنجا كه مى‌فرمايد:

(وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنٰا إِلىٰ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ أَنْ طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ* وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ النّٰارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ* وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمٰاعِيلُ رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ) (بقره: 125 - 127)

و [به خاطر بياوريد] هنگامى‌كه خانۀ كعبه را محل بازگشت و مركز امن و امان براى مردم قرار داديم! و [براى تجديد خاطره] از مقام ابراهيم، عبادتگاهى براى خود انتخاب كنيد! و ما به ابراهيم و اسماعيل امر كرديم كه: خانۀ مرا براى طواف‌كنندگان و مجاوران و ركوع‌كنندگان و سجده‌كنندگان، پاك و پاكيزه كنيد.