53مىفرمايد: (لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ) (حج:28) 1
مرحوم علامه طباطبايى در توضيح منافع حج مىنويسد:
منافع دوگونه است: دنيوى و اخروى؛ منافع دنيوى، عبارت است از آنچه سرمايه تعالى حيات اجتماعى انسان باشد و زندگى را رونق دهد و حوائج گوناگون را برآورده سازد و كاستىهاى مختلف در زمينه تجارت، سياست، ولايت، مديريت و آداب و رسوم و سنتها و عادات و همكارىهاى مختلف و هميارى اجتماعى و نظاير آن را جبران كند.
هرگاه گروهها و اجتماعاتى از مناطق مختلف جهان، با نژادها و آداب گوناگون گردهم آيند، در حالىكه همه بر يك سخن - كه سخن حق است - متفق باشند و پروردگار يگانه را بپرستند، گفتار و عملشان واحد مىشود و چنين وحدتى سبب مىشود كه از صميم جان به تبادل امكانات و هميارى در حل مشكلات بپردازند و تا سرحد توان در تعاون بكوشند، چنانكه كوههاى سر به فلك كشيده تاب مقاومت در برابر آن نخواهد داشت و هيچ قدرت اهريمنى بر آنها فائق نخواهد آمد. هيچ عاملى چون اتحاد و همبستگى براى حل مشكلات كارآيى ندارد و دستيابى به وحدت، جز از طريق تفاهم ميسر نيست و دين و ايمان بهترين فصل مشترك براى تفاهم انسانهاست.
اما منافع اخروى يعنى، تقرب به خدا و به آنچه عبوديت انسان را در گفتار و عمل متبلور مىكند. اعمال و مناسك حج دربردارنده انواع عبادات است؛ زيرا توجه به خدا، ترك لذائذ مادى و پيمايش راه عبوديت