220تحريك احساسات ناسيوناليستى و قوميتگرايى، استفاده ناصحيح از سرمايه اجتماعى است. مسئله اختلافات ميان مسلمانان حولِ مسائل كلامى و فقهى و فرقهاى، از قبل وجود داشته، ليكن، پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران و گسترش فكر آن در سراسر آفاق اسلامى، اين ترفند براى رودررويى با اين موج به وجود آمده است و انقلاب اسلامى ايران را يك حركتشيعى به معناى فرقهاى آن تبليغ كرده، در ايجاد نفاق و نقار ميان شيعه و سنى سعى مىكنند. اسباب تفرقه، از قبيل حربه اختلافات فرقهاى، قومگرايى، اختلافات شيعه و سنى، عرب و عجم، آسيايى، افريقايى، و عمده كردن ناسيوناليسمهاى عربى، تورانى و فارسى، با بيگانگان آغاز شده است. 1 اما، خودىهاى كجفهم يا نوكر اجانب آن را ادامه مىيابد. برخى از دولتهاى مسلمان، با صرف پول، ميان مذاهب اسلامى يا ملتها و اقوام اسلامى تفرقه ايجاد مىكنند، و بعضى از عالم نمايان به صراحت فتوا به كفر بعضى از فرق اسلامى، مىدهند. 2 اختلافات فرقهاى بيشتر به وسيله علماى سوء و اختلافات قومى و ملى ناشى از ملىگرايى افراطى بيشتر به دست روشنفكران وابسته دامن زده مىشود. 3
يكى از اهداف اساسى استكبار در دنياى اسلام، ايجاد اختلاف است كه اثرگذارترين آنها، اختلاف بين شيعه و سنى است. در صورت بىبرنامگى و ناآگاهى، حج كه يك فرصت براى جهان اسلام است، مىتواند تبديل به تهديد گردد و مبدل به عرصه انتقامگيرى و عصبانيت شيعه از سنى و سنى از شيعه و اهانت به مقدسات همديگر شود. 4 حجى كه بايد مظهر اتحاد، تفاهم، گفتوگو، همدلى و همكارى و نزديك شدن