221مسلمانان با يكديگر باشد، مركز نفاق و اختلاف مىشود. عدهاى زيارت، وظايف و اعتقادات شيعه را اهانت مىكنند و عدهاى به صورت عكسالعمل كارهاى خلاف ديگرى انجام مىدهند. 1 سياستمداران استعمارگر، هويت يكپارچه جهان اسلام را مانع سيطره سياسى و اقتصادى خود مىدانند و در جهت تخريب اين همدلى، تلاش همهسويه و بلندمدتِ ايجاد اختلافات، غفلتافزايى تودههاى مردم، سركوب حركتهاى آزادىخواهانه، ايجاد يا تقويت حكومتهاى مستبد، غارت منابع طبيعى و نابودسازى منابع انسانى، عقب نگهداشتن ملتهاى مسلمان از قافله دانش و فناورى را، پيش گرفتند.
اختلافات مذهبى را راه مىاندازند، اختلافات قومى را راه مىاندازند، ناسيوناليسمهاى افراطى را در بين ملتها به جريان مىاندازند؛ اين فارس است، اين عرب است، اين ترك است، اين پاكستانى است، اين كجايى است، اين شيعه است، اين سنى است؛ اين اختلافات را هى برجسته مىكنند، هى درشت مىكنند، براى اينكه بين ما ديوار ايجاد كنند، براى اينكه دو نفرِ ما را به يكديگر بدبين كنند تا ما با هم نباشيم، دستهامان در هم گره نشود و يك حركت عظيم به وجود نيايد. 2
دو - تحجر و كوتهبينى: تحجر، تراوش افكار، قلمها و زبانهايى است كه خواسته يا ناخواسته در خدمت اهداف غير اسلامى قرار مىگيرند و ابزارى در دست دشمنان هوشيار و توطئهگر اسلام مىشوند. 3 خطر درونى و دشمن قديمى امت اسلامى، همان كجفهمى و جمود و تحجر است. 4
سه - خود باختگى: تلاش مىشود پيوند امت اسلامى با تاريخ خود و سرنوشت خود قطع گردد. با مخدوش ساختن و به فراموشى سپردن آن، زمينه تسلط بر ذخاير