59بندگان خدا؛ چراكه او نيز «جان دارد و جان شيرين خوش است». از نگاه آنان، حيوانات هم حق حيات دارند. بىشك، زيارت خانه خدا، فرصتى است تا زائر رعايت حق را تمرين كند.
خداوند با تحريم شكار حيوانات و حتى كشتن حشراتى چون پشه در حال احرام، جايگاه حيوانات را در جهان هستى به محرم يادآور مىشود و به او مىآموزد كه تصرف در آنچه از آن تو نيست، بايد براساس اجازه مالك آن باشد و تصرف بىاذن خداوند، مجازات دارد. از اين رو اموال و آبروى ديگران را نيز بايد محترم داشت.
امنيت جان و مال زائر در كعبه و حرم
خداوند، كعبه را محل اجتماع مردم معرفى مىكند و آن را مركز امنى براى مردم قرار مىدهد؛ به گونهاى كه زائر آنجا را همچون خانه خويش مىبيند. در واقع خداوند، كعبه و حرم را مكانى امن براى انسان قرار داد تا در پرتو امنيت آن فضاى ملكوتى، حقى پايمال نشود، آبرو يا خونى ريخته نگردد.
هر كه داخل گشت در وى، ايمن است
از حوادث، در پناه ذوالمن است
يعنى آمد هركه در وى ز اعتقاد
هست ناچار او به ترك هر فساد
پس ز شرّ نفس و وسواس عدو
گردد ايمن و آن هواهاى دو تو
ايمن آمد از خلاف ما فرض
نى كه نبود بهر او موت و مرض
در سراى شر، مصونى از عسَس
نى كه آنجا بر تو ننشيند مگس
پس چو از ظاهر به باطن رو كنى
روى بر امنيت از هر سو كنى 1