47
إذا خَرَجَ الحاجُّ حاجّاً بِنَفَقةٍ طَيبةٍ، فَنادى «لَبيَّكَ اللَّهُمَّ لَبيّكَ» ناداهُ مُنادٍ مِنَ السَّماءِ لَبيَّكَ وَ سَعدَيكَ زادُكَ حَلالٌ وَ راحِلَتُكَ حَلالٌ وَ حَجُّكَ مَبْروُرٌ غيرُ مأزُورٍ وَ اذا خَرَجَ بِالنَّفقَةِ الخَبيثَةِ فَنادى لَبيَّكَ ناداه مِنَ السَّماءِ لا لَبيَّكَ وَ لاسَعدَيكَ زادُكَ حَرامٌ وَ نَفقَتُكَ حَرامٌ وَ حَجُّكَ مأزورٌ غَيرُ مَبرُورٍ. 1
اگر شخصى عازم حج گردد، چنانچه هزينه سفر او از مال پاك باشد، هنگام احرام بستن و لبيك گفتن، از آسمان براى او پيام مىآيد [اى بنده من] لبيك و سعديك. خوشا به حالت كه هزينه سفرت حلال و مركب و سوارىات حلال. حج و زيارتت قبول و بدون مشكل است. اما اگر مال او پاك نباشد، از آسمان ندا مىرسد: نه لبيك و نه سعديك! هزينهات از حرام، روزىات از حرام، حج و زيارتت پذيرفته نمىشود و بدفرجام است.
در اين روايت، حضرت تعبير «نفقه طيبه» و «نفقه خبيثه» را به كار برده است كه شايد به اين موضوع اشاره دارد كه افزون بر حلال بودن مال، بايد پاك هم باشد؛ يعنى وجوه شرعى كه به مال تعلق گرفته، پرداخته شده باشد.
رسول گرامى اسلام(ص) در حديث ديگرى فرمود:
مَنِ اكتَسبَ مالاً حَراماً لَم يَقبَلِ اللهُ مِنهُ صَدَقَة وَ لا عِتقاً و لا حَجّاً وَ لَا اعْتِماراً. 2
هركس مال حرام كسب كند، خداوند از وى صدقه، بخشش، آزادى برده و حج و عمره را قبول نمىكند.