117
وهابيت و تكفير كسى كه به غير خدا سوگند مىخورد و نذر و قربانى مىنمايد
خدا دشمن وهابيت باد؛ چرا كه آنان در هر امرى، اسباب تكفير مسلمانان را مىجويند. گويا بزرگترين تكليف آنان تكفير مسلمانان است و كار ديگرى ندارند! آنان كسى را كه با پيامبر اكرم (ص) به سوى خداوند توسل مىجويد و از شفاعت او در درگاه خدا براى رفع حوايجش كمك مىخواهد، كافر مىدانند. درحالىكه خود، شرم ندارند از اينكه حاجت نزد دولت كفر مىبرند. [آن هم چه حاجتى؟!] غلبه بر مسلمانان و پيكار با آنان و ايجاد تفرقه و انحراف از طاعت حاكم اسلامى كه چنان كه در مقدمات اين نوشتار بيان كرديم، خداوند در كتاب مبين خود بدان امر فرموده است. آنان دشمنان دين را دوست خود گرفتند و از آنان براى جمعآورى نيرو، كمك جستند تا فساد ايجاد نمايند و در گمراهى و دشمنى فرو روند، درحالىكه خداوند متعال مىفرمايد:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ). (مائده: 51)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد يهود و نصارى را ولى انتخاب نكنيد. آنها اولياى يكديگرند.