96 كه متعلق به همسرش بود بازستاند، اما او اين كار را نكرد. در نامه‌اى كه براى عثمان‌بن حنيف نوشته، معلوم مى‌سازد كه حضرت قصد گرفتن فدك را ندارد. آن حضرت در اين نامه نوشته: « بَلَى كَانَتْ فِي أَيْدِينَا فَدَكٌ مِنْ كُلِّ مَا أَظَلَّتْهُ السَّمَاءُ فَشَحَّتْ عَلَيْهَا نُفُوسُ قَوْمٍ وَسَخَتْ عَنْهَا نُفُوسُ قَوْمٍ آخَرِينَ وَنِعْمَ الْحَكَمُ الله» ¹؛ «آرى، از تمام آن‌چه آسمان بر آن سايه افكنده است، فدك در دست ما بود كه گروهى بر آن بخل ورزيدند (آن را از ما غصب كردند) و گروهى ديگر بخشش نموده و از آن گذشتند و بهترين حاكم خداوند است».

از امام صادق(ع) سؤال شد؛ آن‌گاه كه على(ع) به حكومت رسيد، چرا فدك را پس نگرفت؟

حضرت فرمود: «به جهت اقتدا به حضرت رسول(ص). وقتى كه مكه فتح شد، عقيل خانۀ پيامبر خدا(ص) را در غياب حضرت فروخته بود. به ايشان عرض كردند: اى پيامبر خدا! آيا خانۀ خود را مطالبه نمى‌كنى؟ حضرت فرمودند: آيا عقيل براى ما خانه‌اى باقى گذاشته است؟ ما خاندانى هستيم كه بر نمى‌گردانيم چيزهايى‌كه به ظلم از ما گرفته شده است. به همين جهت على(ع) وقتى به حكومت رسيد، فدك را بر نگرداند». ²

از امام رضا(ع) نيز چنين مطلبى را پرسيدند. آن حضرت در پاسخ فرمودند:

«ما خاندانى هستيم كه فقط خداوند از حقوقى كه به ما ظلم شده انتقام مى‌گيرد و ما ولى مؤمنان هستيم و براى آن‌ها حكم مى‌كنيم و حقوقشان را از ظالمان مى‌گيريم، ولى حقوق خود را از كسانى كه به ما ظلم كرده‌اند نمى‌گيريم». ³