104 كه با حسن مثنى از طرف مادر خويشى داشت، از ابن سعد درخواست كرد كه حسن را به وى بسپارند تا عبيداللهبن زياد دربارهاش تصميم بگيرد و آنان چنين كردند و چون نزد عبيدالله رفت از او خواست كه حسن را مورد عفو قرار دهد و از قتلش صرف نظر كند. ابن زياد هم پذيرفت و از كشتن حسن صرف نظر كرد. اسماءبن خارجه وى را به خانۀ خود برد و تحت معالجه قرار داد و پس از بهبودىاش روانۀ مدينه كرد. 1
شيخ مفيد(رحمه الله) دربارۀ وى مىنويسد: «حسن مثنى شخصيتى جليل القدر، سرآمد خوبان روزگار، اهل فضل و تقوا و پارسايى و متولّى صدقات و امور خيريه جدّش اميرمؤمنان على(ع) در عصر خود بود.» 2
سيد جعفر اعرجى با عنوان « وكان يتولّي صدقات جدّه أميرالمؤمنين عليبن أبيطالب (ع)»، از توليت او بر صدقات امام على(ع) خبر مىدهد. 3 به نظر مىرسد او اين مطلب را از ابن عنبة نسابه اقتباس كرده است. وى سپس اضافه مىكند كه امام سجّاد(ع) با حسن مثنى در توليت صدقات اميرالمؤمنين(ع) منازعه كرد و سرانجام توليت آن را به حسن مثنى واگذار كرد. 4
اعرجى ادامه مىدهد: توليت حق امام سجاد(ع) بوده است؛ زيرا توليت صدقات اميرالمؤمنين(ع) بايد در دست فرزندان فاطمه(عليها السلام) باشد و لذا پس از امام حسن(ع) به امام حسين(ع) رسيد و پس از او امام سجّاد(ع) عهدهدار شد اما به حسن مثنى برگرداند. 5