50المسلمين كه در سال 1928 م توسط حسن البنا در مصر ايجاد شد و به سرعت در اكثر كشورهاى عربى شعبه ايجاد كرد، حزب بعث نيز كه تحت تاثير افكار ميشل عفلق، زكى ارسوزى و صلاح بيطار در سوريه شكل گرفته بود خيلى زود به يكى از جريانهاى اصلى انديشه جهان عرب تبديل شد، علاوه بر اين 2 جريان سياسى گسترش ناسيوناليسم عربى تحت تاثير انديشههاى ناصر، بسط تفكر حزبى در ميان جريانهاى سياسى شيعى تحت تاثير حزب الدعوه و تشديد رويكردهاى تكفيرى و افراطى توسط حزب التحرير و القاعده، شاهد اين مدعاست. رقابت و كشمكش ميان احزاب و گروههاى سياسى براى "هويت بخشى به جهان عرب"، "اعتلاى جايگاه اعراب در مقابل تحقيرهاى تاريخى به ويژه پس از استيلاى تركان عثمانى و استعمارگران اروپايى " و همچنين "ارائه مدل مطلوب حكومتى"، در يك صد سال اخير همواره با فراز و فرودهايى همراه بوده است. در اين ميان حضور مداوم حزب بعث در عراق و سوريه براى مدت طولانى و نفوذ بالاى جماعت اخوانالمسلمين در ميان تودهها در كشورهاى خاورميانه و شمال آفريقا و همچنين افول جريانهاى ناصرى اين دو حزب را به دو رقيب ديرينه در صحنه سياست جهان عرب تبديل كرده است.