117زمينه‌ها و دلايلى است كه به صورت مختصر عبارتند از:

اختلاف بر سر منطقه انطاكيه (اسكندرون): در سال 1939 دولت استعمارى فرانسه منطقه اسكندرون كه سرزمينى با ساكنان عربى بود را به به منظور بازداشتن تركيه از پيوستن به جبهه آلمان نازى با خرج از كيسه خليفه، منطقه تاريخى انطاكيه (اسكندرون) را به تركيه واگذار نمود. اين اقدام موجب خشم عرب زبان‌هاى جهان و بويژه مردم سوريه و اهالى اسكندرون شد. كشورهاى عربى در نهايت ضعف قرار داشتند و نتوانستند اقدامى انجام دهند. تركيه. سوريه همواره در نقشه‌هاى كشورى اسكندرون را جزو اراضى لاينفك سوريه محسوب مى‌كند. دولت سوريه هيچگاه آن را برسميت نشناخت و همواره نسبت به اين منطقه از قلمرو عمدتاً علوى نشين تركيه، ادعاى ارضى داشته است. ¹

مسئله پ ك ك: از آغاز حركت مسلحانه حزب كارگران كردستان عليه حكومت مركزى تركيه در دهه 80 ميلادى، دولت تركيه حكومت سوريه را متهم به حمايت از پارتيزان‌هاى كرد و در اختيار قرار دادن پايگاه به آنها در دره بقاع و بعدها در قلمرو سرزمينى سوريه مى‌نمود. تركيه حضور عبدالله اوجلان در سوريه را