111لجستيگى، گروه‌هاى مخالف نمى‌توانستند مدت چندانى دوام آورند و به حيات خود ادامه دهند.
سطح دوم: عربستان و اراده تحديد نفوذ ايران
چنين سياستى به تمايل عربستان براى تضعيف ايران و تصميم اخير عربستان به توازن قدرت در منطقه ميان ايران و عربستان بازمى‌گردد. در سال‌هاى اخير آنچه در مورد سوريه براى عربستان از اهميت قاطع و انكار ناپذيرى برخوردار است، نزديكى و هم‌گرايى استراتژيك سوريه با جمهورى اسلامى ايران و ايفاى نقش مؤثر در جبهه مقاومت عليه رژيم اشغال‌گر قدس و رد هژمونى سعودى در معادلات منطقه‌اى است. در اين چارچوب، مخالفت رياض با دمشق آشكارتر مى‌شود. عربستانى‌ها با آغاز ناآرامى‌ها در سوريه به اين ديدگاه رسيدند كه اكنون، فرصت طلايى‌اى براى تضعيف ايران در خاورميانه پيش آمده و از اين طريق مى‌توانند به دستاوردى در برابر ايران، در راستاى تحديد حوزه نفوذ و تأثيرگذارى ايران در منطقه خليج فارس و خاورميانه برسند. سوريه مهم‌ترين و پايدارترين متحد عربى براى ايران محسوب مى‌شود. در طول دوران حكومت حافظ‌اسد، اين كشور علاوه بر روابط خود با ايران، روابط حسنه‌اى نيز با عربستان داشت. اما با روى كار