7) 7آية الله سبحانى: از منوب‌عنه مجزى است ولى در صورتى كه اجاره بر اعمال عمره و حج تمتع بوده، در مورد اجرت بايد مصالحه كنند. آيات عظام صافى، گلپايگانى، نورى: از منوب‌عنه مجزى است..

1) . آية الله اردبيلى: مگر اينكه به نحو شركت بر آنها واجب شده باشد. مثل اينكه دو نفر يا بيشتر نذر كنند كه با مشاركت يكديگر كسى را اجير نمايند كه در اين صورت مى‌توانند يك نفر را براى حج اجير نمايند. آيات عظام بهجت، تبريزى، خويى، زنجانى، سبحانى، سيستانى، فاضل: مگر اينكه به نحو شركت بر آنها واجب شده باشد؛ مثل اينكه دو نفر يا بيشتر نذر كنند كه با شركت يكديگر كسى را اجير نمايند كه در اين صورت مى‌توانند يك نفر را براى حج اجير نمايند (مناسك، ص45، مسأله 123).

2) . آية الله اردبيلى: بلكه بايد فوراً نايب بگيرد. آية الله خامنه‌اى: بايد فوراً به آن مبادرت شود. (مناسك حج، م75)

3) . آية الله بهجت، آية الله سبحانى: به مسأله 52 مراجعه شود. آية الله زنجانى: به حاشيه 3 و 23 مراجعه شود. تفصيل اين مسأله ذيل مسأله 23 گذشت.

4) . آية الله اردبيلى: اگر عذرش برطرف شد، در صورت تمكن بايد حج را به‌جا آورد، چه قبل از اتمام حج باشد و چه بعد از اتمام آن. آيات عظام بهجت، تبريزى، خويى، سيستانى: بنابر احتياط واجب، در صورت حصول تمكن، بايد خودش حج را به‌جا آورد. آية الله سبحانى، آية الله گلپايگانى: مگر اينكه در وقت نايب گرفتن، اميد خوب شدن و رفع عذر داشته باشد كه در اين صورت بنابر احتياط، اگر رفع عذر شد و استطاعت داشت بايد خودش هم حج را انجام دهد. آية الله صافى: در صورتى كه حج بر او مستقر بوده، با تمكن بايد خودش حج به‌جا آورد و همچنين اگر مستقر نبوده ولى استطاعتش باقى باشد، بايد حج به‌جا آورد. (آداب و احكام حج، حاشيه مسأله 90)..