3) 3آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: و اگر واهب (بخشنده) اختيار را به انسان بدهد و بگويد مى‌خواهى با اين مال حج برو و نمى‌خواهى به حج نرو و يا مالى را ببخشد و نامى از حج نبرد، قبولش واجب نيست..

1) . آية الله زنجانى: در هر سه صورت با داشتن ساير شرايط مستطيع است. آية الله خامنه‌اى: لكن اگر قبول كرد، حج بر او واجب مى‌شود. (مناسك حج، م57) آية الله سبحانى: اگر مالى را به او ببخشد واسمى از حج نياورد بايد بپذيرد و به حج برود. آية الله مكارم: بلكه قبول واجب است به شرط اينكه به هنگام بازگشت، زندگى او تأمين باشد.

2) . آية الله اردبيلى: مگر اينكه بخشش به قصد قربت يا به يكى از خويشاوندان باشد كه در اين صورت بخشش، لازم است و حق ندارد آن را پس بگيرد و اگر رجوع بخشنده مال، موجب اهانت يا اذيت و آزار مبذول له بشود، حتى در مواردى كه مى‌تواند مال را پس بگيرد، مرتكب عمل حرام شده است.

3) . آية الله زنجانى: و بدون اتمام سفر نتواند به وطن بازگردد، باذل بايد مخارج اتمام سفر را بپردازد.

4) . آية الله بهجت: و بنابر اظهر، نفقه بازگشت از محلِّ اعلام رجوع كه زايد بر نفقه وطن است، بر باذل است. (مناسك، ص22، مسأله 51).

5) . آية الله بهجت: اظهر عدم جواز رجوع است. (مناسك، مسأله 51). آية الله تبريزى: باذل ضامن نفقه برگشتن او نيست همان‌طور كه در صورت رجوع بعد از احرام، نفقه اتمام حج را هم ضامن نمى‌باشد گرچه اتمام بر او واجب است مطلقاً. آية الله سبحانى: بعد از احرام رجوع جايز نيست. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: بعد از احرام احوط ترك رجوع است و نسبت به رجوعِ به عينِ مبذوله، تفصيلى در مناسك عربى موجود است. آية الله فاضل: اگر اتمام واجب باشد بايد نفقه اتمام حج را نيز بپردازد، امّا وجوب اتمام در اين فرض محلّ تأمّل است. آية الله مكارم: احتياط واجب آن است كه بعد از احرام رجوع نكند.

6) . آية الله خويى: در صورتى كه اتمام آن بر مبذول له واجب باشد. و آن در جايى است كه آنچه تاكنون به او بذل شده و او صرف نموده، با ضميمه به اموال خود موجب استطاعت او باشد. آية الله سيستانى: اگر بعد از احرام باذل رجوع كند، مبذول له بايد حج را تمام كند، اگر بر او حرجى نباشد هر چند فعلاً مستطيع نباشد و باذل ضامن مصرف اتمام حج او و بازگشتش مى‌باشد..