1) . آية الله سبحانى: به ذيل سؤال 67 مراجعه شود.

2) . آية الله فاضل: تعهد نسبت به عائله و اطمينان به وفا و عدم رجوع باذل شرط نيست.

3) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: اگر نمى‌تواند نفقه عيال را تأمين كند، چه به حج برود و چه نرود، بذل نفقه عيال شرط نيست. آية الله سيستانى: مگر اينكه نفقه عائله‌اش را تا زمان برگشت داشته باشد يا اينكه فرق نمى‌كند، چه حج برود و چه نرود نفقه آنها را نمى‌تواند تأمين كند يا از عدم تأمين نفقه آنها در حج نمى‌افتد يا عائله واجب النفقه او نيستند كه در اين موارد بذل نفقه عائله شرطِ وجوب حج نيست. (مناسك عربى، مسأله 43).

4) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: اطميمنان به وفا و عدم رجوع باذل، شرط نيست، ولى اگر وثوق و اطمينان به رجوع و عدم وفاى باذل دارد حج واجب نمى‌شود.

5) آية الله سبحانى: فردى كه تعهد مى‌كند هزينه سفر حج ديگرى را بپردازد نمى‌تواند بعد از شروع سفر او از تعهد خود باز گردد. . آية الله نورى: به شرطى كه قبول اين بذل براى او مستلزم ذلّت و منّت نباشد.

6) . آيات عظام بهجت، تبريزى، خويى: در اين مسأله فرقى بين اباحه (در اختيار گذاشتن) و تمليك و دادن عين مال و يا قيمت آن نيست. آية الله سيستانى: اباحه‌اى كه براى اباحه‌كننده آن قابل برگشت باشد شرعاً، و تمليك متزلزلى كه از طرف مقابل قابل فسخ بوده باشد شرعاً، موجب حصول استطاعت نمى‌شود مگر اينكه اطمينان داشته باشد كه از اباحه‌اش صرف نظر نمى‌كند يا تمليكش را فسخ نمى‌نمايد. (مناسك، مسأله 29- 40- 43).

7) . آية الله بهجت: بلى داشتن مؤونه عيال تا وقت رجوع شرط است مگر آنكه با نرفتن حجّ نيز عيال او در مضيقه به‌سر برند و رفتن حج تأثيرى در اين جهت نداشته باشد. (مناسك، ص19، مسأله 42).