134«مَشْعَر» از شعور نام مكانى است كه ميان عرفات و مِنا قرار دارد و از «مأزمين» تا «وادى محسّر» امتداد دارد و طول آن حدود چهار هزار متر است و فاصله آن تا مكه حدود دو فرسخ است. از شب دهم ذيحجه تا طلوع آفتاب، حجگزار بايد در آنجا توقّف كند. آنجا را «مشعر» مىگويند براى اينكه هم محل انديشيدن است، هم نشانه و علامت عبادت شبانگاهى حج در اين منطقه است. آن را با كلمه «حرام» يعنى «محرّم» يا «جزء حرم»، توصيف فرموده است.
تفسير آيه
در اين آيه به چند امر زير تأكيد شده است:
1. كسب و تجارت در ايام حج، بلا مانع است
در ايام جاهليت، رسم چنين بوده كه حجكننده حق هيچگونه كسب و تجارت را نداشته است و معتقد بودند كه اينگونه كارها در ايام حج صحيح نيست و افرادى كه در اين ايام كسب و تجارت مىكردند را حجكننده نمىدانستند، بلكه كاسب و تاجر مىدانستند: «
يقولون هؤلاء الراج وليسوا بالحاجّ » 1؛ «مىگفتند: اينها حمّالها و خَدَمه هستند نه حجكننده».
استاد «علاّمه طباطبايى» ذيل اين آيه مىنويسد:
اين آيه نظير سوره جمعه است كه مىفرمايد: ( فَإِذٰا قُضِيَتِ الصَّلاٰةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ ) همانگونه كه در آنجا