166
بررسى سند
اول: صالح بن موسى الطلحى مورد طعن است. ابوحاتم رازى مىگويد: او «ضعيف الحديث» و «منكر الحديث» است و منكرات را به انسانهاى عادل و وارسته نسبت مىدهد. حديث او ارزش نوشتن ندارد. احاديث او را بايد كنار نهاد و نمىتوان تأييد كرد. 1
دوم: ابن حبّان مىگويد: صالح بن موسى الطلحى، احاديثى از انسانهاى وارسته نقل مىكند كه شبيه روايات آنها نيست. او اين كار را انجام مىدهد تا مردم، روايات او را بپذيرند و لذا نمىتوان با آنها احتجاج كرد. حديث او قابل نقل نيست. 2
عجيب اينجاست كه ذهبى، همين حديث را با لفظ «سنّتى»، در شرح حال صالح بن موسى آورده و مىگويد اين حديث يكى از احاديث غير قابل تأييد اوست. 3
3. مالك در «موطّأ» بدون سند، اين حديث را نقل كرده است. 4
4. ابن عبدالبر در «تمهيد»، براى اين حديث، سند چهارمى دارد و آن را با سندى از كثير بن عبدالله بن عمرو بن عوف، از پدرش از جدّش از رسول خدا(ص) نقل مىكند. 5