165 مىكردند و راست و دروغ را به هم مىآميختند و دروغ مىگفتند. اعتبارى به گفتار آنان نيست.
آنگاه از نسائى نقل مىكند: «آن دو ضعيفاند. قابل اعتماد نيستند». 1
ابن حجر در مقدمه «فتح البارى» مىنويسد: «با حديث ابن ابىاويس (پسر) نمىتوان احتجاج نمود». 2 و امّا پدر - يعنى ابواويس - ؛ ابوحاتم رازى درباره او مىگويد: «با حديث او نمىتوان احتجاج نمود». 3
شگفت اينجاست كه حاكم در مستدرك خود اين حديث را نقل كرده؛ ولى به تصحيح آن نپرداخته؛ درحالىكه او در غالب موارد به تصحيح سند مىپردازد؛ زيرا كتاب خودش را متمم «صحيح بخارى» و «صحيح مسلم» مىداند.
2. حاكم در مستدرك، متن «
كتاب الله وسنّتي » را با سند ديگرى نيز نقل كرده است و مىگويد: «صالح بن موسى الطلحى از عبدالعزيز بن رفيع از ابىصالح از ابىهريره بهطور مرفوع نقل كرده است كه پيامبر[(ص)] فرمود: «
كتاب الله وسنّتي ».
ولى اين سند نيز به سان سند نخست كاملاً ضعيف و مردود است: