1412. لِيُطَهِّرَكُمْ .
سپس آيه ديگر را يادآور مىشود كه مربوط به زنان پيامبر است. ضمائر نيز در آن مؤنث است. مىفرمايد: فِي بُيُوتِكُنَّ .
اگر واقعاً آيه تطهير مربوط به زنان پيامبر باشد، چه شد كه خطاب پيش از آن و بعد از آن مؤنث است، ولى در وسط يعنى فقط در اين آيه ضمائر مذكر هستند؟
آيا اين دليل بر دوگانگى مخاطب نيست؟
اينكه مىگويد گفتن اينكه زنان پيامبر از اهل بيت پيامبر نيستند، اهانت به آنها است، نوعى مغالطه است. زنان پيامبر مسلماً از اهلبيت پيامبر مىباشند ولى سخن در آيه تطهير است و اينكه اين آيه مخصوص گروه پنج نفره است و بس، و به ديگر سخن:
آنجا كه سخن درباره عصمت و طهارت نفسانى اهل بيت باشد، مقصود گروه خاصى است كه پيامبر(ص) با انداختن عبا بر سر آنها، آنان را معيّن كرده، ولى آنجا كه درباره اهلبيت پيامبر به معنى وسيع سخن مىگويد، همه زنان پيامبر را نيز در برمىگيرد.
تفصيل اين مطلب را در «منشور جاويد» بخوانيد.