140و در خانههاتان آرام گيريد و به شيوه جاهليت پيشين به خودنمايى بيرون نياييد.
2. وَ اذْكُرْنَ مٰا يُتْلىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ (احزاب: 34)
و آنچه را در خانههاتان خوانده مىشود ياد كنيد.
3. يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاّٰ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ (احزاب: 53)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، به خانههاى پيامبر درنياييد مگر شما را رخصت دهند.
ولى در اين مورد، از واژه مفرد، استفاده مىكند و مىگويد: «اهلالبيت» اين دليل بر اين است كه اين بيت واحد، بيت خاصى است كه ارتباطى به بيوت نبى و اهل آن ندارد، و «ال» در «البيت»، «ال» عهد است يعنى يك خانه معهود و آن جز خانه حضرت زهرا(عليها السلام) خانه كس ديگرى نيست.
2. اينكه مىگويد: «در قسمت اول آيه درباره زنان پيامبر سخن مىگويد»، اتفاقاً اين بهترين شاهد، بر بطلان شبهه است؛ زيرا قرآن پيش از آيه تطهير و بعد از آن درباره زنان پيامبر سخن مىگويد و ضمائر را مؤنث مىآورد:
1. إِنِ اتَّقَيْتُنَّ ، 2. فَلاٰ تَخْضَعْنَ ، 3. وَ قُلْنَ ، 4. وَ قَرْنَ ، 5. فِي بُيُوتِكُنَّ ، 6. وَ لاٰ تَبَرَّجْنَ ، 7. وَ أَقِمْنَ الصَّلاٰةَ ، 8. وَ آتِينَ الزَّكٰاةَ .
ولى در آيه تطهير همه ضمائر مذكر است:
1. عَنْكُمْ .