118اوّلاً: اين مطلب را بر خود قرآن عرضه كنيم، قرآن در اين مورد، بهترين داور است. آيات قرآن به روشنى گواهى مىدهد كه اراده قطعى خدا بر اين تعلق گرفته كه اين كتاب خاتم كه بر قلب پيامبر(ص) فرود آمده است، تا ابد از هر نوع دستخوش تحريف مصون و محفوظ بماند و خداوند حفظ و حراست آن را برعهده گرفته است. چنانكه مىفرمايد: إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ ؛ «ما قرآن را فرو فرستاديم و ما آن را حفظ مىنماييم». (حجر: 9)
مولوى اين حقيقت قرآنى را به نظم درآورده مىگويد:
مصطفى را وعده كرد الطاف حق
گر بميرى تو نميرد اين سبق
من كتاب و معجزت را حافظم
بيش و كم كن را ز قرآن رافضم
من تو را اندر دو عالم رافعم
طاغيان را از حديثت دافعم
كس نتاند بيش و كم كردن درو
تو، به از من حافظى ديگر مجو
در آيه ديگر مىفرمايد: لاٰ يَأْتِيهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ (فصلت: 42)
هيچگونه باطلى نه از پيش رو و نه از پشت سر، سراغ آن نمىآيد، چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته ستايش نازل شده است.
در حقيقت اين آيه، تعبير ديگرى از آيه پيش به شمار مىآيد و معناى آن اين است كه حتى كلمهاى از آن، كم نمىشود و چيزى بر آن افزوده نمىگردد و دست تحريفگران از دامان بلندش كوتاه بوده