179
ز) هشامبنعبدالملك
او در سال 71 ق در دمشق به دنيا آمد. مادرش فاطمه، دختر هشامبناسماعيل بود. هشام چهرهاى زيبا و هيكلى چاق داشت و چپچشم و خشن بود. وى با زنان متعدّدى ازدواج كرد و صاحب فرزندان بسيارى شد. او پس از مرگ يزيدبنعبدالملك، به خلافت رسيد و تا سال 125 ق خلافت كرد. هشام علاقۀ فراوانى به جمعآورى اسب، لباس، فرش و لوازم جنگى داشت. وى مرزها را قوّت بخشيد و قناتهايى را در راه مكه ايجاد كرد كه همگى در ابتداى دولت عبّاسيان به دست داودبنعلى از ميان رفت. وى خالدبنعبدالله قسرى كه نصرانىزاده و همانند حجّاجبنيوسف، فردى خونخوار و دشمن على(ع) بود را به مدّت پانزده سال بر كوفه گمارد. او قيام زيدبنعلى را نيز سركوب كرد و او را به شهادت رساند. سرانجام در ربيعالاول سال 125 ق، به ورم گلو مبتلا شد و درگذشت. عبداللهبنعلى در دورۀ عبّاسيان، جنازۀ او را بيرون آورد و به دار آويخت. 1
ح)وليد بن يزيد بن عبدالملك
وى در سال 87 يا 97ق در دمشق به دنيا آمد. مادرش امّحجّاج، دختر محمّدبنيوسف ثقفى بود. وليد، چهرهاى زيبا و سفيد داشت و مردى تنومند، كريم، ستودنى و شاعرى خوشطبع و نيكوسرا بود؛ امّا بيشتر سرودههايش از مضامين ضدّ اخلاقى و كفرآميز حكايت مىكرد. او طبق معاهدۀ پدرش با هشام، در يازده سالگى جانشين و وليعهد وى انتخاب شد. آنگاه طى سالهاى 116 و 119 ق به حجّ عزيمت كرد؛ امّا رفتارهاى ضدّ دينى او در مراسم حجّ، سبب شد تا هشام طى نامهاى او را سرزنش و مقرّرىاش را قطع كند. همچنين وليد را تهديد كرد و در صدد قتل وى برآمد؛ امّا او به رصافه گريخت و تا مرگ عمويش - هشام - در آنجا اقامت داشت. به