184 شايستگى طواف خانه «آزاد» و رو كردن به كعبه «عتيق» را ندارد. همچنان كه نماز مانع زشتى و بدى مىشود، طواف بر كعبه، از ستمپذيرى جلوگيرى مىكند. آن كه بر خانه «آزاد» طواف مىبندد، كسى را به بندگى نمىگيرد، همانگونه كه خود، بنده كسى جز خداوند نيست.
قربانى كردن در «بيت عتيق» و ذبح آن، درس آزادى از تعلقات مىدهد و سبب رهايى از هرگونه بندگى جز خداى سبحان مىشود. بر انسان است كه خدا را مخلصانه عبادت كند تا طواف و روى آوردن به كعبه، او را فرشتهمنش كند و از شهوت و غضب و رذايل اخلاقى آزادش گرداند». 1
«خانه خدا، مدار آزادى است. ازاينرو، مُحرمى كه آهنگ زيارت آن را دارد، نمىتواند صيد حرم را اسير كند يا در اسير شدنش كمك كند يا آن را برهاند يا صياد را به آن راهنمايى كند؛ زيرا همه اينها، با آزادىخواهى مخالف است و تا انسان آزاد نشود، به صلاحيت طواف كوى آزادى نمىرسد». 2
حكايت
سال 1287 هجرى قمرى به پايان نزديك مىشد. آنان كه آهنگ زيارت بيتاللهالحرام داشتند به سرعت آماده مىشدند تا، خويش را به موقع به ديار دوست برسانند و در حريم حرمش احرام ببندند و به ياد ابراهيم(ع) و همسان ملائك، طواف كعبه كنند. در آن سال، رهبر شيعيان جهان، «ميرزاى شيرازى» نيز آهنگ سفر داشت تا در گردهمايى بزرگ مسلمانان جهان (حج) شركت جويد و ضمن آشنايى با ديگر مسلمانان، تا حدّ امكان، مسلمانان را در حل مشكلاتشان يارى دهد. خبر تشرّف او، به گوش همه حاجيان مسافر و ديگر مسلمانان حجاز رسيد. پادشاه حجاز، «شريف عبدالله