157

7. كعبه، مدار پاكى و مطاف پاكان

غسل كنم ز آب چشم، پاك شوم ز آز و خشم

چون به حرم نهم قدم تا نكنم طهارتى ¹
«همان‌طور كه تأسيس كعبه، به دستور وحى آسمانى بود، پيراستن آن از هر شرك و آلودگى و تنزيه آن از غبار طغيان و تمرّد نيز به فرمان الهى بود كه آن خانه، از لوث عصيان پاك بماند و پارسايانى كه از گَرد شرك و طغيان منزّه‌اند، در حريم آن راه يابند. (وَ طَهِّرْ بَيتِي لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ) (حج: 26)

و خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان و قيام‌كنندگان و ركوع‌كنندگان و سجودكنندگان، [از آلودگى بت‌ها و از هرگونه آلودگى] پاك ساز!

حضرت ابراهيم و فرزندش اسماعيل(عليها السلام) مأمور شدند تا كعبه را از هر پليدى و آلودگى پالوده ساخته و از هر شرك و زشتى پاك كنند:

(وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ) (بقره: 125)

و از ابراهيم و اسماعيل پيمان گرفتيم كه خانه مرا براى طواف‌كنندگان و مجاوران و ركوع‌كنندگان سجده‌گزار (نمازگزاران) پاكيزه سازيد.

با اين ميثاق الهى بر طهارت، هيچ مجالى براى پليدى و آلودگى شرك و مشرك و زشتى و لوث بت و بت‌پرستى باقى نمى‌ماند. اين تطهير، پيمانى است كه به ظالم نمى‌رسد؛ چنان‌كه ظالم هم بدان نايل نمى‌شود، بلكه اين خليل و ذبيح و كليم و مسيح و حبيب و ساير پيامبران و رسولان: هستند كه بدين پيمان نايل مى‌آيند.

اين خانه پاك، به خاطر حجرالاسودى كه در آن است، به منزله دستِ راستِ خدايى است كه هر دو دست او، راست است. بنابراين دست‌هاى آلوده، آن را لمس نكنند؛