155است، مهمان بيت عتيق و خانه آزاد و آزادگى نخواهد بود و آن كه امتيازطلب و برترىخواه است، مهمان بيت مساوات و مواسات نيست». 1
6. كعبه، ايستاده بر خلوص
«ساختن كعبه، عبادت خالصانهاى بود كه ابراهيم خليلالله و اسماعيل ذبيحالله(عليها السلام) بدان شرف يافتند؛ اين كار را تنها براى خداوند انجام دادند و از هيچكس پاداش و سپاسى نخواستند. اين خلوص، تنها بر سر زبان آنان نبود، بلكه پاك نيتى در دل آنان نهفته و بر زبانشان آشكار بود؛ زيرا كسى كه با قلب سليم به پيشگاه پروردگارش رفت 2، قلب مبارك و گرامىاش را هيچ نيتى جز خدا نخواهد بود و آن كه گفت: اى پدر! آنچه را بدان مأمور شدى به انجام رسان كه مرا از شكيبايان خواهى يافت. ( يٰا أَبَتِ افْعَلْ مٰا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شٰاءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰابِرِينَ ) (صافات: 102) پاكى ضميرش را با ناخالصى، نخواهد آلود.
اين دو پيامبر، با كمال توحيد و خلوص، پروردگارشان را خواندند و خداى سبحان، به بندگان مخلصى يادشان كرد كه شيطنت و وسوسه در آنان راه ندارد.
پايههاى كعبه بر خلوص نهاده شد و به سبب تقوا، مورد پذيرش خداوند قرار گرفت. چون هندسۀ كعبه بر توحيد و آبادى آن، بر تقوا و خلوص استوار شده است با خداى سبحان (بيتالله) نسبت يافته و خانه خدايى شده است؛ شجره طوبايى شده كه به اذن خداوند، ميوههايش، در سراسر گيتى، به صورت خانههايى بر آمده است.
هر مؤثرى، در اثر خاص خويش تجلى دارد و هر اثرى، واجد مزاياى ويژه مؤثر خود خواهد بود. از اين رهگذر، مىتوان همه آثار خليل و ذبيح(عليها السلام) را در مهندسى و