152چون خواهى كه معشوق 124000 نقطه طهارت باشى و خواهى كه همه اوليا و صديقان و طالبان را در راهجُستِ خود بينى و آن را كه خواهى به ناز در كنار گيرى، و صد هزار ولى و صفى را جان و دل در راه خود به تاراج دهى، كم از آن نباشد كه روزى چند، در بلاى اين اصنام بسازى و صفات صفا و مروه را در بطش قهر غيرت فروگذارى! سنت ما چنين است: كسى را كه روزى دولتى خواهد بود، نخست او را از جام قهر، شربت محنت چشانيم». 1
«بىگمان اعلام مراسم حج توسط حضرت ابراهيم(ع)، و طنينانداز شدن نداى توحيد توسط آن حضرت در كنار خانه خدا، در حالى بود كه ساير ملتها و قبايل در ساير نقاط جهان، از دين پيامبران خدا منحرف شده بودند و خانههايى براى پرستش بتان، ماه و خورشيد و ستارگان و مجسمهها ساخته بودند و هر ساله، مراسمى شبيه حج، پيرامون آن اجرا مىكردند. مصرىها، خدايان متعددى را مىپرستيدند؛ از پرستش خورشيد گرفته تا پرستش گاو و عبادت خدايان سهگانه «ازوريس»، «ايزس» و پسر آن دو «حوريس»؛ و آنها را رمز صفات الهى مىپنداشتند و نيز مجسمههايى براى اين منظور ساخته بودند. آشورىها «اله شمس» را مىپرستيدند و برايش بتى به صورت مجسمه «ابوالهول» ساخته بودند، داراى سر انسان و بدن شير و بال پرندگان. كنعانيان نيز «بعل» را مانند «اله شمس» عبادت مىكردند، اما بدون بال، كه آثار آن در معبد «بعلبك لبنان» به «قلعه بعلبك» معروف است. عمانىها و اهل ياشان نيز «بعقل فقور» را مىپرستيدند. بعضى از ملتها نيز «عشتارون» يعنى ماه را در قالب بتى با هيئت زنانه پرستش مىكردند». 2
شيخ محمود شلتوت مىنويسد: