195
وقوف در مشعرالحرام
امام خمينى رحمه الله و آيةاللّٰه نورى: احتياط واجب آن است كه شب دهم را تا طلوع صبح در مشعرالحرام بسر برد و نيت كند اطاعت خدا را. (م 979) و چون صبح طلوع كرد نيّت وقوف به مشعرالحرام كند تا طلوع آفتاب (م 980) و اقوى جواز كوچ كردن بلكه استحباب آن است كمى قبل از طلوع آفتاب، به نحوى كه قبل از طلوع آفتاب از وادى «محسّر» تجاوز نكند. (م 981) ركن وقوفى، كمى از بين الطّلوعين است، اگرچه به مقدار يك دقيقه باشد. (م 982).
آيةاللّٰه خامنه‌اى: وقت وقوف از طلوع فجر عيد قربان است تا طلوع شمس. و احتياط آن است كه از وقت رسيدن به مشعر در شب، قصد وقوف كند. (م 979).
آيةاللّٰه گلپايگانى رحمه الله و آيةاللّٰه صافى:...و احتياط آن است كه در مشعر، ذكر خدا را ترك نكند هر چند مختصر و كم باشد. (م 979). به مقدارى كه عرفاً بگويند در آنجا توقف كرده است(م 982)
آيةاللّٰه مكارم: و مقدارى ذكر خدا بگويد. (م 979).
آيةاللّٰه خوئى رحمه الله و آيةاللّٰه تبريزى: احتياط اين است كه شب عيد را در مزدلفه بيتوته كند هر چند وجوب بيتوته ثابت نشده است.
(همان).
آيةاللّٰه فاضل: نيّت اين ماندن كه يك احتياط وجوبى است. غير از نيّت ماندنى است كه به عنوان واجب فتوايى در م 980 ذكر شد. بنابر