196اين دو نيّت جداگانه بايد صورت پذيرد. (همان).

آيةاللّٰه بهجت: احتياط اين است كه شب عيد را در مزدلفه بيتوته كند. (همان).

آيةاللّٰه زنجانى: سوّمين امر لازم در مشعرالحرام ياد كردن خداست و در آن فرقى نيست كه به صورت دعا باشد يا ذكر خداوند متعال، و ترك آن، حج را باطل نمى‌كند. (ص 168 م 658) و بر حجاج واجب نيست كه شب عيد را در مشعرالحرام بسر بزند، لكن اگر شب دهم وارد مشعرالحرام شدند بنابر احتياط مستحب بايد تا طلوع فجر در آنجا قربة الى اللّٰه بمانند. (ص 166 م 651 و 652) و وقوف كردن در تمام بين الطّلوعين واجب نيست و حدّاقل واجب، مسمّى وقوف است بقدرى كه بگويند در مشعرالحرام بوده است. بنابر اين اگر كسى كمى قبل از طلوع آفتاب وارد مشعر شود و وقوف نمايد كافى است. ولى كسى كه بين الطلوعين را در مشعر درك كرد نمى‌تواند قبل از روشن شدن هوا بلكه بنابر احتياط قبل از طلوع آفتاب، از آن خارج شود.

(ص 167 م 655).

آيات عظام: خوئى رحمه الله ، گلپايگانى رحمه الله ، تبريزى، صافى و مكارم:

وقوف در مزدلفه از طلوع فجر تا طلوع آفتاب، واجب است. (م 982).

آيةاللّٰه وحيد: احتياط وقوف از طلوع فجر تا طلوع آفتاب است و آنچه ركن است وقوف مختصر است. (ص 156 م 370).

آيةاللّٰه اراكى رحمه الله : احوط و اشهر وجوب ماندن تا طلوع آفتاب است. (م 982).