191آيةاللّٰه مكارم: در صورت امكان احتياطاً اعاده كند. (م 1177 و 1178).
آيةاللّٰه وحيد: نظر معظم‌له در رابطه با چهار طائفه مذكور چون نظر آيةاللّٰه خوئى رحمه الله است و در ذيل مى‌فرمايد: امّا خائف اگر اميد بازگشت به مكه را ندارد، سعى را نيز مقدم بدارد و اعاده هم لازم نيست و چنانچه براى افراد مذكور تمكن به انجام اعمال حاصل شد، اعاده لازم نيست گرچه اولى در اعاده است. (ص 173 و 174 م 409).
آيةاللّٰه سيستانى و آيةاللّٰه بهجت: در همه موارد اعاده را موافق احتياط استحبابى بيان كرده‌اند(همان).
آيةاللّٰه تبريزى: كسى كه از رفتن به مكّه يا از مباشرت به اعمال، بعد از رجوع از منى بر جان خود مى‌ترسد، او فقط مى‌تواند طواف نساء و نمازش را مقدّم بدارد و بقيّه طوائف معذورين، طواف حج و نماز آن را مقدّم مى‌كنند و بنابر احتياط مستحب سعى را هم مقدّم كنند و بعد در وقت خودش اعاده كنند، و چنانچه سعى را مقدّم كردند احتياط واجب آن است كه در وقتش اعاده كنند.
(همان).
آيةاللّٰه زنجانى: چهار طائفه اگر مى‌توانند مجموعۀ طواف و سعى را بر وقوفين مقدم بدارند، آن‌ها را انجام مى‌دهند، ولى طواف نساء را پس از اعمال منى انجام دهند و در صورتى كه انجام طواف