57
نگاه اجمالى به آيه تبليغ
هر مسلمان باانصافى كه خود را اسير تعصبهاى مذهبى و پيشداورىها نكند، با توجه به شواهد موجود در اين آيه بهطور قطع حكم مىكند كه آيه، به مسئله رهبرى و امامت بعد از رحلت رسول اكرم(ص) مربوط است. در اينجا به برخى از شواهد اشاره مىشود:
- سوره مائده در اواخر عمر رسولخدا(ص) نازل شده است.
- خداوند در آيه، تكليفى را بر دوش پيامبر(ص) مىگذارد و با خطاب: يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ شروع مىشود.
- آنچه را از جانب پروردگار نازل شده و دستور داده شده است به مردم برسان: بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ .
- اگر از ابلاغ اين دستور خوددارى كنى، رسالت الهى را ابلاغ نكردهاى.
- خداوند تو را از خطرات احتمالى حفظ مىكند كه معلوم مىشود در تبليغ آن، احتمال خطر و وقوع فتنه بين مسلمانان وجود داشته است.
- در آخر آيه، كسانى كه برابر اين مطلب لجاجت كنند و به آن كفر ورزند، با جمله وَ اللّٰهُ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكٰافِرِينَ ؛ «خداوند گروه كافران [لجوج] را هدايت نمىكند» تهديد شدهاند.
اكنون اين پرسش مطرح مىشود كه پيامبراكرم(ص) به چه چيزى مأمور شده است كه اگر انجام نشود، رسالتش را انجام نداده است؟ حال آنكه پيامبر هرگز تخلف از دستور الهى نمىكرد. اين چه مطلب مهمى بوده است كه خداوند به او اطمينان مىدهد كه او را از خطرات احتمالى حفظ مىكند؟ 1
آيا مىتوان گفت مسئله شرك و توحيد و بتشكنى، منظور خداوند است و حال آنكه اين مسائل از ابتداى بعثت مطرح بوده است. آيا مىتوان گفت آيه مربوط به احكام